Ervaringverhaal:

Aafke Labout
‘Mijn kind lag op een afdeling waar baby’s vechten voor hun leven’

De placenta van Aafke gaf problemen. ‘Na twee probleemloze zwangerschappen, leek een derde haast een vanzelfsprekendheid. Het liep allemaal anders.’

‘Ik was nauwelijks 31 weken zwanger toen de bevalling begon. En daar was Jasper, een mooie kerel van 47 centimeter en 2209 gram. Hij mocht een paar minuten bij ons liggen voordat hij in zijn couveuse naar de intensive care unit voor baby’s [NICU] ging. Op datzelfde moment constateerde de gynaecoloog dat de placenta, die al de hele zwangerschap problemen had gegeven, niet intact was. En dus moest ik richting de operatiekamer.

Het was vreemd om twee uur later wakker te worden en te beseffen dat ik veel te vroeg bevallen was en niet eens wist hoe het met mijn kind ging. Gelukkig werd ik met bed en al naar de NICU gereden. De eerste keer dat je daar binnenkomt, besef je: je kind ligt op een afdeling waar baby’s vechten voor hun leven. Toen ik na een week naar huis mocht, was het moeilijk om dat kleine mannetje achter te moeten laten in het ziekenhuis.

Het gaat nu goed met Jasper. Toch heeft zijn vroeggeboorte sporen achtergelaten. Hij is een ventje dat zich moeilijk laat troosten en niet zo graag knuffelt. Is dat hechtingsproblematiek? Of gewoon zijn karakter? Toch gaat ook dat stapje voor stapje beter. Gaf hij mij vanmiddag niet uit zichzelf een kus? Op zulke momenten denk ik even terug aan dat kleine kwetsbare kereltje in de couveuse. Een wonder.

Terug naar ervaringsverhalen

Steun ons en help babysterfte in Nederland te verminderen. Want een gezond geboren baby, dat gun je toch iedereen.